In Haar Woorden: Maria’s Ervaringen, Hoop en Struggles als Moeder van Acht

Een verzorgster, een therapeute, een lerares, een rolmodel. 

De meesten van ons zouden waarschijnlijk het ermee eens zijn dat onze moeders ons hebben gevormd tot de persoon die we vandaag zijn, vaak door hun eigen behoeften opzij te zetten voor die van ons. Maar wie zorgt voor hen? 

Op 7 april vieren we de jaarlijkse Wereldgezondheidsdag onder het thema Gezonde beginnen, hoopvolle toekomst. Door speciaal aandacht te schenken aan het welzijn van moeders en pasgeborenen, heeft deze editie van de Wereldgezondheidsdag als doel om pleiten voor meer toegankelijke educatie en ondersteuning tijdens en na de zwangerschap – een tijd waarin zowel ouder als kind fysiek en mentaal het meest kwetsbaar zijn. 

Maria, die acht kinderen opvoedde op het platteland van Oostenrijk, heeft moederschap in al zijn facetten ervaren. Vandaag willen we haar inspirerende verhaal delen, de veranderingen die ze doormaakte, en haar wensen voor aanstaande moeders. 

Hoe voelde je je toen je voor het eerst moeder werd, en zijn je verwachtingen en ideeën veranderd tegen de tijd dat je je achtste kind kreeg? 

Twee belangrijke aspecten bepaalden mijn generatie (ik ben geboren in 1941) en mijn overgang naar het moederschap: 

Allereerst: een gebrek aan voorlichting. Anticonceptie, zwangerschap en bevalling waren grotendeels taboeonderwerpen, wat werd versterkt door de Katholieke Kerk. Daarnaast had elk huishouden de gids “De Duitse moeder en haar eerste kind” van Dr. Johanna Haarer. Deze arts was een vertrouweling van Adolf Hitler en promootte een strikte ideologie in lijn met het nazisme. De laatste editie van het boek werd in 1987 gepubliceerd, vervolgens ingetrokken en uiteindelijk verboden. 

Mijn persoonlijke opvattingen zijn sterk veranderd—van aanvankelijke onzekerheid naar een actieve betrokkenheid bij deze essentiële onderwerpen. Tegenwoordig zie ik mijn kinderen als subtiele leermeesters, die ik op dit gebied soms heb onderschat. 

Voelde je je na je zwangerschappen goed geïnformeerd over je lichamelijke gezondheid, en herinner je je specifieke medische adviezen of producten die je werden aanbevolen? 

Afgezien van zeswekelijkse controles bij de gynaecoloog, was er weinig voorlichting over mijn zwangerschappen. Ik herinner me dat mij werd aangeraden een middel te nemen voor baarmoedercontracties, dat doorgaans wordt gebruikt bij bloedingen na de bevalling of na miskramen, tijdens mijn menstruatie thuis. Ook kreeg ik in het ziekenhuis het advies om buikwikkels te dragen. Hierbij worden doeken in heet water gedrenkt, strak om de buik gewikkeld, bedekt met een droge bandage en ongeveer een uur gedragen. Wel moet ik zeggen dat ik over het algemeen ongecompliceerde zwangerschappen had en me zowel mentaal als fysiek redelijk goed voelde. 

Hoe heeft je lichaam en menstruatiecyclus zich aangepast, en waren er veranderingen die je niet had verwacht? 

Mijn lichaam is enorm veranderd door de acht geboortes en drie miskramen ertussen. Mijn aanvankelijk fragiele lichaamsbouw is in de loop der tijd volledig getransformeerd. Mijn bekken, buik en heupen zijn uitgezet—iets waar ik lange tijd best ongelukkig over was. Een positieve verrassing was echter dat na mijn zesde zwangerschap mijn cyclus redelijk regelmatig werd tot aan mijn menopauze, die ik op mijn 59e kreeg. 

Hoe heeft je rol als moeder je relatie met je lichaam beïnvloed? 

Mijn lichaam heeft mij geleerd, en soms zelfs gedwongen, om beter voor mijn fysieke welzijn te zorgen. Dit was natuurlijk niet altijd gemakkelijk, omdat ik mezelf vaak tot het uiterste dreef. Maar zowel voor mijn kinderen als voor mezelf heb ik geprobeerd een goede relatie met mijn lichaam te behouden. 

Welke voorlichtings- en preventiemogelijkheden zou je wensen voor aanstaande moeders? 

Ik wens vooral de best mogelijke voorlichting en preventieve zorg, vooral voor vrouwen en moeders in emotionele en fysieke nood, zonder dat daar financieel op wordt bespaard. Dit omvat onder andere het behoud en de uitbreiding van vrouwenopvangcentra. 

De betrokkenheid van aanstaande vaders is een ander belangrijk punt dat zeker niet over het hoofd mag worden gezien. 

Tot slot zou ik graag meer solidariteit onder vrouwen willen zien, ook voor degenen die er bewust voor kiezen geen moeder te worden. Ik ben ervan overtuigd dat we elkaar door onze ervaringen wederzijdse steun kunnen bieden. 

Ondanks de vele uitdagingen van het moederschap en de tegenslagen in het leven, kan ik terugkijken op een vervuld leven.